header v2

Atelier Vanalles en Nogwat

VISIE

Kinderen mogen bij Atelier Vanalles en Nogwat zelf kiezen hoe ze vorm geven aan hun eigen ideeën. Zelf dingen ervaren, uitproberen en onderzoeken krijgen de ruimte. Wij als volwassenen creëren daarvoor de optimale omstandigheden binnen bepaalde grenzen en structuur. 

atelier vanalles en nogwat visie 1Atelier Vanalles en Nogwat wordt sterk geïnspireerd door het gedachtegoed van Reggio Emilia uit Italië, een pedagogische benadering van kinderen tot 6 jaar.

Dit gaat uit van ‘het krachtige kind’, dat ‘honderd talen’ heeft om zich uit te drukken. Elk kind is een ‘krachtig kind’ volgens Reggio Emilia: het is van zichzelf al in staat om zich uit te drukken op veel verschillende manieren en om te communiceren over de eigen ideeën, gedachten en gevoelens. Met de ‘honderd talen’ worden de gesproken en geschreven taal bedoeld, maar ook bv. muziek, dans, tekenen en kleien. Zo heeft elke taal zijn eigen zeggingskracht en mogelijkheden.  

Kinderen zijn heel nieuwsgierig, hebben een enorme fantasie en zijn bijzonder vindingrijk. 

Het zelf mogen kiezen en uitvoeren, op hun eigen manier en in hun eigen tempo  stimuleert de betrokkenheid en focus bij de activiteit. Het kan zomaar zijn dat je kind een half uur achter elkaar met hetzelfde materiaal bezig is in het Atelier. Terwijl het normaal gesproken niet langer dan 5 minuten geconcentreerd kan blijven tijdens een activiteit. 

atelier vanalles en nogwat visie 2In de tegenwoordige maatschappij wordt het bijzonder gewaardeerd als je buiten de lijntjes kunt denken en een creatieve aanpak in allerlei zaken hebt. Deze manier van kinderen benaderen en begeleiden zorgt voor een groeiend creatief vermogen, als ook het probleemoplossend vermogen. 

Wat van essentieel belang is, is dat de kinderen respectvol en enigszins gelijkwaardig worden benaderd in hun creatieve proces. Dit betekent zorgvuldig leren luisteren en kijken. En vooral de ruimte bieden door letterlijk een stapje terug te doen. Volwassenen kunnen hun ontwikkeling stimuleren door de juiste hulp te bieden. Maar alleen precies zoveel dat de kinderen zelf iets met succes of naar eigen idee kunnen uitvoeren. 

Wat ze maken, is nooit mooi of lelijk, goed of fout. Een oordeel geeft onbedoeld een grens aan, wat de kinderen kan beletten om betrokken te zijn of verder te willen gaan. Er zijn onderzoeken naar gedaan, die uitwijzen dat kinderen eerder opgeven als hun werk toch altijd mooi wordt gevonden. 'Een paar streepjes gezet op mijn blaadje? Dat vindt men al mooi? Waarom zou ik dan verder gaan?..' Kinderen die echter te horen krijgen dat ze bv. fijn aan het werk zijn of zo hun best doen, die dus op hun houding worden aangesproken en niet op het resultaat, zijn veel gemotiveerder om verder te gaan met hun onderzoek en werk. En dat is nu juist waar we naar op zoek zijn.

Daarnaast is het belangrijk dat wij als volwassenen de nodige grenzen en structuur in de aangeboden activiteiten aangeven. Je ontkomt er niet aan dat er een bepaalde mate van chaos ontstaat, het hoort er gewoon bij. Al betekent dat niet dat alles moet kunnen of dat het kind de baas is. Het moet wel veilig en hanteerbaar blijven. Dat is voor elk persoon weer anders. Je kunt het echter in de hand houden door materiaal in gedoseerde hoeveelheden op de juiste momenten aan te bieden. En ach, wat is een beetje opruimen nu als je kind enorm heeft genoten en heel veel heeft geleerd!

Een goed doordachte voorbereiding en opzet brengt dus rust en focus. Daarbij zijn dingen belangrijk zoals: Waar moet de aangeboden activiteit aan voldoen? Welke materialen en hoeveel bied je aan? Waar bied je het aan? Wanneer bied je iets aan? Wat wil je bereiken? En vooral staat bij al deze dingen voorop: waarom?